• تاثیر استرس بر آسم :

    استرس یک عامل شایع در شروع سمپوتهای آسم است. استرس و اضطراب می توانند سبب ایجاد حملات آسم گردند.پریودهای استرس می توانند شدت ، تکرار و مدت سمپوتهای آسم را زیاد کنند.

    استرس می تواند سبب حساس شدن فرد مبتلا به آسم به عواملی از قبیل موی حیوانات خانگی ،  گرده ، رطوبت و هوای خشک و سرد شود. عوامل استرس زا در محل کار ، مدرسه یا در خانواده وجود دارند. تغییرات شدید در زندگی و تجارب صدمه بار می توانند سبب ایجاد استرس شوند.

    اسرس می تواند سبب بدتر شدن التهاب و بدتر شدن مشکلات تنفسی یا تنگی نفس شود که همگی سمپوتهای آسم را بدتر می کنند.

    استرس و اضطراب می تواند سبب ایجاد حملات پانیک شود که به نوبه خود سبب حمله آسم می شود همچنین بعضی از افراد به دلیل استرس به عاداتی از قبیل کشیدن سیگار یا نوشیدن مشروبات الکلی پناه می برند که این عادات خود می تواند سبب تریک شدن آسم شود.

  • چگونه آسم کودکم را در منزل کنترل نمایم؟



    داشتن یک برنامه مخصوص عملکردی(action plan)  برای آسم و عمل به آن:
    این دستورات کتبی از جانب دکتر شامل دستورات شفاف و گام به گام در مورد انواع داروهای مورد مصرف ، زمان استفاده از آنها ، چگونگی اجتناب از عوامل شعله ور کننده آسم ، و چگونگی تشخیص و درمان آنها در صورت وقوع می باشند. با دنبال کردن این برنامه درمانی ، والدین چگونگی مراقبت از کودک و زمان نیاز به مراجعه به پزشک را در می یابند.
    استفاده از داروها بصورت تجویز شده:
    بیشت کودکان مبتلا به آسم باید از دارو استفاده نمایند. بعضی از آنها هر روز باید استفاده شوند تا جلوی تحریک مجاری هوایی گرفته شود. بیشتر داروها بااستفاده از اسپری و یا نبولایزربه داخل ریه ها فرستاده می شوند. گاهی نیز داروها بصورت قرص یا شربت هستند.  پزشک باید به والدین در مورد نیاز به استفاده از داروها و چگونگی استفاده از آنها توضیح دهد.
    شناسایی و اجتناب از عوامل شعله ورکننده آسم
    اینها عواملی هستند که سبب آزار راه های هوایی و منجر به حمله آسم می شوند. عوامل شایع از این نظر شامل گرده گیاهان ، کپک قارچ ها ، تغییرات آب و هوایی و عفونتهای ویروسی می باشند. ممکن است شناسایی این عوامل سخت باشد ولی ارزش خود را دارد. پزشک هم می توانددر این رابطه کمک نماید و از طریق انجام تستهای آلرژی به شناخت عواملی که می توانند سبب بدتر شدن آسم گردند کمک نماید.
    تزریق واکسن انفلوانزای سالانه.
    این واکسن برای تمام کودکان بخصوص مبتلایان به آسم توصیه می گردد. اگر کودکان آسمی دچار انفلوانزا گردند در خطر شعله ور شدن حمله بوده و بیماری جدی تری را تجربه می کنند.
    استفاده از ابزار لازم:
    یک راه برای پیشگیری از عود حملات استفاده از ابزار اندازه گیی آسم از قبیل نوشتن خاطرات و یا استفاده از پیک فلومتر می باشد. نوشتن خاطرات سبب ثبت دقیق زمان و علائم بیمار ، نیاز به داروها و موارد بیشتر می شود. در این صورت والدین با علائم اخطاردهنده کودک خود آشنا شده و پزشک میزان پاسخ به درمان را در می یابد.
    پیک فلومتر ، یک ابزار دستی است که میزان خارج کردن هوا از قفسه سینه کودک را می توان با آن تعیین نمود. این دستگاه ، تنگی و یا انسداد مجاری هوایی  و نیز احتمال خطر شعله ور شدن آسم را نشان می دهد.
    دانستن علائم حمله حاد آسم
    بعد از چند حمله ، والدین متوجه زمان وقوع حملات می شوند. علائم زودهنگام از قبیل ویزینگ و سرفه ممکن است چند ساعت و یا یک روز قبل از حمله آغاز گردند. کودکان ممکن است خلق یا نحوه تنفسشان قبل از حمله تغییر کند و یا اظهار نمایند که "یه جوری هستم" ! والدین باید اطمینان حاصل نمایند که علائم کودک خود را می شناسند و می توانند داروهای لازم را برای وی تجویز نمایند.
    دانستن اقداماتی که باید در حین حمله انجام دهند
    والدین باید بدانند که چه زمانی بردن کودکشان به اورژانس الزامی می باشد. همیشه باید داروهای اورژانس کودکشان را در یک کیف مخصوص داشته باشند. همچنین باید معلمین کودک نیز از مشکل وی آگاه بوده و اطلاعات لازم در زمینه کمک به وی را برخوردار باشند و بدانند چه زمانی باید به کودک داروی لازم را بدهند.

    درمان آسم در کودکان

  • داروهای کنترل کننده آسم در دراز مدت



    بسیاری از بیماران مبتلا به آسم ، حتی در غیاب علائم آزاردهنده حاد ، نیاز به دریافت داروهای کنترل کننده آسم بصورت روزانه دارند. در زیر انواع این داروها ذکر می گردند.
    کورتیکوستروئیدهای استنشاقی
    این داروهای ضدالتهابی موثرترین داروهای کنترل کننده آسم می باشند که بصورت شایعی استفاده می گردند. این داروها سبب کاهش تورم و سفتی در مجار هوایی می گردند. ممکن است استفاده از این داروها برای چندین ماه لازم گردد تا حداکثر فواید آن حاصل گردد. از جمله این داروها می توان به اسپری های فلوتیکازون ، بودزوناید، مومتازون و انواع ترکیبی با سالمترول و فورموترول اشاره نمود.
    در کودکان ، استفاده از این داروها می تواند بخوبی سبب کنترل آسم گردد بطوری که استفاده منظم از آنها می تواند منجر به کاهش موارد آسم کنترل نشده و عوارض آن گردد.
    کورتیکوستروئیدهای استنشاقی معمولا عوارض جانبی جدی ندارند. در صورت بروز عوارض جانبی، بیشتر محدود به تحریک دهان و گلو و عفونتهای قارچی دهانی می باشند. در صورت استفاده از اسپری ها بهتر است با آسم یارهمراه گردند و بعد از استنشاق آنها ، دهان با آب شستشوی کامل داده شود تا میزان داروی مانده در دهان به حداقل ممکن برسد.
    داروهای تغییردهنده لکوترینها
    این داروها اثر لکوترینها را بلوک می نمایند که مواد شیمیایی سیستم ایمنی هستند که علائم آسم را ایجاد می نمایند. این داروها می توانند از وقوع علائم آسم تا 24 ساعت پیشگیری نمایند. این داروها عبارتند از مونته لوکاست ، زفیرلوکاست و زیلوتون.
    در موارد نادر مونت لوکاست ممکن است سبب اضطراب ، پرخاشگری، توهم و افسردگی گردد که در صورت بروز این موارد باید سریعا به پزشک مراجعه گردد.
    این داروهای گشادکننده برونش ، مجاری هوایی را باز نموده و تورم آنهارا برای حداقل 12 ساعت کاهش می دهند. آنها بصورت منظم برای کنترل آسم متوسط تا شدید و نیز پیشگیری از وقوع علائم شبانه تجویز می گردند.
    تئوفیلین
    قرص و شربت آن برای درمان آسم موجود می باشد. این دارو سبب ریلکس شدن راه های هوایی و کاهش پاسخ ریه به محرک ها می گردد. همچنین برای حملات شب هنگام نیز موثر می باشد. ولی گاهی برای اطمینان از دریافت دوز صحیح، انجام تست خونی لازم می گردد. از عوارض جانبی بالقوه آن ، می توان به بیخوابی و ریفلاکس اشاره نمود.

    داروهای برطرف کننده سریع علائم
    این داروها با ریلکس کردن عضلات راه های هوایی می توانند باعث باز شدن ریه ها گردند. این داروها می توانند مانع از بدتر شدن علائم بیمار شده ویا سبب توقف یک حمله در حال پیشرفت آسم شوند. آنها در عرض چند دقیقه شروع به عمل نموده و اثرشان برای چهار تا شش ساعت باقی می ماند. این داروها برای استفاده روزانه نمی باشند.
    بعضی از بیماران ، از یک داروی استنشاقی سریع اثر قبل از ورزش استفاده می کنند تا مانع از تنگی نفس و سایر علائم آسم
    از این داروها می توان به سالبوتامول، آلبوترول یا ونتولین و لوالبوترول اشاره نمود.
    اگر علائم خفیف و ناشایع باشند و یا بیمار دچار آسم ناشی از ورزش باشد هریک از موارد فوق می توانند در برطرف سازی آن موثر باشند. اگرچه بیشتر این بیماران با آسم ورزش زاد نیاز به یک کورتیکوستروئید استنشاقی یا سایر داروهای کنترل کننده درازمدت آسم نیز پیدا می کنند.
    درصورتی که استفاده از این داروها، بیشتر از یک کانیستر در ماه گردد ، نشانه عدم کنترل آسم بوده و بیمار در معرض خطر حمله حاد قرار دارد لذا باید به پزشک مراجعه نماید.
    ایپراتروپیوم بروماید
    یک برونکودیلاتور کوتاه اثر در درمان آمفیزم یا برونشیت مزمن می باشد ولی در درمان حملات حاد آسم نیز استفاده می گردد. می تواند همراه با سالبوتامول و یا گاهی بجای آن استفاده گردد.
    کورتیکوستروئیدهای خوراکی برای درمان حملات جدی آسم
    از این داروها در درمان حملات شدید آسم استفاده می گردد. اگر در درازمدت استفاده شوند می توانند سبب عوارض جدی گردند. مثالهای آنها شامل پردنیزولون و متیل پردنیزولون می باشند.
    استفاده درازمدت از این داروها سبب عوارض جانبی از قبیل کاتاراکت، استئوپورز، ضعف عضلانی ، کاهش مقاومت در برابر عفونت ، فشار خون بالا و کاهش رشد در کودکان می شود.
    داروهای آسم که در اثر آلرژی شعله ور گردیده باشد
    ایمونوتراپی
    درصورتی که نتوان از عوامل آلرژی زای منجر به آسم اجتناب نمود می توان از این روش استفاده نمود که با تست خراش پوستی آغاز می گردد. در صورت تایید مواد آلرژی زای تریگرکننده آسم ، می توان از این روش استفاده نمود. در ایمونوتراپی از یک سری تزریقات متوالی حاوی دوزهای ناچیز و بتدریج افزایش یابنده مواد آلرژی زا استفاده می گردد که ابتدا هفته ای یک بار و سپس ماهانه به مدت سه تا پنج سال ، تزریق می گردند.
    داروهای آلرژی
    این داروها شامل آنتی هیستامین های خوراکی و اسپری استنشاقی و نیز اسپری کورتیکوستروئید بینی می باشند. این ها عموما درمان رینیت آلرژیک هستند ولی جایگزین درمانهای آسم نمی شوند.
     


    داروهای آسم

  • چگونه آسم کودکم را در منزل کنترل نمایم؟
    داشتن یک برنامه مخصوص عملکردی(action plan)  برای آسم و عمل به آن:
    این دستورات کتبی از جانب دکتر شامل دستورات شفاف و گام به گام در مورد انواع داروهای مورد مصرف ، زمان استفاده از آنها ، چگونگی اجتناب از عوامل شعله ور کننده آسم ، و چگونگی تشخیص و درمان آنها در صورت وقوع می باشند. با دنبال کردن این برنامه درمانی ، والدین چگونگی مراقبت از کودک و زمان نیاز به مراجعه به پزشک را در می یابند.


    استفاده از داروها بصورت تجویز شده:
    بیشت کودکان مبتلا به آسم باید از دارو استفاده نمایند. بعضی از آنها هر روز باید استفاده شوند تا جلوی تحریک مجاری هوایی گرفته شود. بیشتر داروها بااستفاده از اسپری و یا نبولایزربه داخل ریه ها فرستاده می شوند. گاهی نیز داروها بصورت قرص یا شربت هستند.  پزشک باید به والدین در مورد نیاز به استفاده از داروها و چگونگی استفاده از آنها توضیح دهد.
    شناسایی و اجتناب از عوامل شعله ورکننده آسم
    اینها عواملی هستند که سبب آزار راه های هوایی و منجر به حمله آسم می شوند. عوامل شایع از این نظر شامل گرده گیاهان ، کپک قارچ ها ، تغییرات آب و هوایی و عفونتهای ویروسی می باشند. ممکن است شناسایی این عوامل سخت باشد ولی ارزش خود را دارد. پزشک هم می توانددر این رابطه کمک نماید و از طریق انجام تستهای آلرژی به شناخت عواملی که می توانند سبب بدتر شدن آسم گردند کمک نماید.


    تزریق واکسن انفلوانزای سالانه.
    این واکسن برای تمام کودکان بخصوص مبتلایان به آسم توصیه می گردد. اگر کودکان آسمی دچار انفلوانزا گردند در خطر شعله ور شدن حمله بوده و بیماری جدی تری را تجربه می کنند.


    استفاده از ابزار لازم:
    یک راه برای پیشگیری از عود حملات استفاده از ابزار اندازه گیی آسم از قبیل نوشتن خاطرات و یا استفاده از پیک فلومتر می باشد. نوشتن خاطرات سبب ثبت دقیق زمان و علائم بیمار ، نیاز به داروها و موارد بیشتر می شود. در این صورت والدین با علائم اخطاردهنده کودک خود آشنا شده و پزشک میزان پاسخ به درمان را در می یابد.
    پیک فلومتر ، یک ابزار دستی است که میزان خارج کردن هوا از قفسه سینه کودک را می توان با آن تعیین نمود. این دستگاه ، تنگی و یا انسداد مجاری هوایی  و نیز احتمال خطر شعله ور شدن آسم را نشان می دهد.


    دانستن علائم حمله حاد آسم
    بعد از چند حمله ، والدین متوجه زمان وقوع حملات می شوند. علائم زودهنگام از قبیل ویزینگ و سرفه ممکن است چند ساعت و یا یک روز قبل از حمله آغاز گردند. کودکان ممکن است خلق یا نحوه تنفسشان قبل از حمله تغییر کند و یا اظهار نمایند که "یه جوری هستم" ! والدین باید اطمینان حاصل نمایند که علائم کودک خود را می شناسند و می توانند داروهای لازم را برای وی تجویز نمایند.
    دانستن اقداماتی که باید در حین حمله انجام دهند
    والدین باید بدانند که چه زمانی بردن کودکشان به اورژانس الزامی می باشد. همیشه باید داروهای اورژانس کودکشان را در یک کیف مخصوص داشته باشند. همچنین باید معلمین کودک نیز از مشکل وی آگاه بوده و اطلاعات لازم در زمینه کمک به وی را برخوردار باشند و بدانند چه زمانی باید به کودک داروی لازم را بدهند.

    درمان آسم در تهران

© خرداد 98 کلیه حقوق مادی و معنوی این وب سایت نزد خانم دکتر سپیده داروگر محفوظ می باشد . | طراحی ، توسعه توسط : OFOGHIT